پيامبر خدا ( ص ) بعد از سخنرانى ، از منبر پايين آمد و وارد خانه شد ، و آن روز ، شنبه ، دهم ربيع اوّل « 1 » بود . مسلمانانى كه با اسامه ، همراه مىشدند ، با پيامبر خدا ( ص ) وداع كرده ، ره‌سپار لشكرگاه در جُرف مىشدند . در همان روز ، بيمارى حضرت ، شدّت يافت ؛ ولى پيوسته مىفرمود : « لشكر اسامه را حركت دهيد » . اسامه ، در روز دوشنبه ، به لشكرگاه برگشت و آن روز صبح ، پيامبر خدا ( ص ) - كه حالش اندكى بهتر شده بود - ، قبل از حركت اسامه ، به او فرمود : « در سايهء رحمت و بركت خدا ، حركت كن » . اسامه ، با پيامبر ( ص ) خداحافظى كرد و به سوى لشكرگاه ، برگشت . زمانى كه اسامه به لشكرگاه رسيد ، به لشكر فرمان داد تا براى جنگ ، حركت كنند . هنگامى كه او قصد سوار شدن بر مركب كرد ، پيك و فرستادهء مادرش امّ ايمَن ، نزد او آمد و گفت : پيامبر خدا ( ص ) در حال وفات است . اسامه ، هنگام غروب آفتاب ، به مدينه باز گشت و عمر و ابو عبيده نيز همراه او بودند . آنها در حالى به مدينه رسيدند و بر بالين پيامبر ( ص ) آمدند كه حضرت ، از دنيا رفته بود . مسلمانانى كه در لشكرگاه ، جمع شده بودند ، وارد مدينه شدند و بُريدة بن حصيب نيز با پرچم اسامه ، وارد مدينه شد و پرچم را كنار خانهء پيامبر ( ص ) در زمين ، فرو برد . در روايت جوهرى ، « 2 » آمده است : اسامه ، از پيامبر خدا ( ص ) درخواست كرد كه حركتش را به تأخير بيندازد تا از سلامت پيامبر خدا ( ص ) مطمئن شود . حضرت به اسامه فرمود : « به آنچه امر كردم ، عمل كن » .

--> ( 1 ) . اين تاريخ ، بنا بر روايت و نقل مكتب خلفاست كه وفات پيامبر ( ص ) را دوازدهم ربيع اوّل مىدانند ، نه به روايت مكتب اهل بيت ( ع ) كه تاريخ وفات ايشان را 28 صفر گفته‌اند . ( 2 ) . روايت‌هاى جوهرى در شرح نهج البلاغةى ابن ابى الحديد ، آمده است . ابو بكر احمد بن عبد العزيز جوهرى ( م 298 ق ) ، صاحب كتاب السقيفة و الفدك است و ابن ابى الحديد ، از آن در شرح خود ، بهره برده است .